Terugkeer naar Nederland

Terugkeer naar Nederland

Vandaag, maandag 25 juni, vliegen we om 20.30 uur locale tijd, 14.30 Nederlandse tijd, terug. Ik kom terug met en koffer vol onuitwisbare indrukken. Sowieso is Sumba een prachtig eiland waar nog maar weing toerisme is. Voor mensen die naar een verre bestemming willen reizen de gelegenheid om  een toeristische kermis te ontlopen.


De expeditie bracht ons in twee dorpen waar we een aantal dagen mee konden leven met de bewoners.
In dit bericht beschrijf ik de situatie in het dorp Weeleo vanuit de opdracht die het expeditietesam had, nl.: Kijk naar de mogelijkheden van duurzame en schone energie voor de Sumbanezen.
In  volgende bericht zal ik schrijven over het tweede dorp, Katiwanga, waar we zijn geweest. Ook zal ik in andere berichten meer vertellen over het boeiende verblijf in beide dorpen. Hoe de bewoners van die dorpen leven, omgaan met elkaar en voorzien in hun levensonderhoud. Waar ik ook over zal schrijven is de cultuur. Verder zal ik ook beschrijven hoe wij met bijzondere, kostbare, geschenken en met tranen in de ogen afscheid hebben genomen van mensen die familie van ons zijn geworden.

  

Het eerste dorp, Weeleo

Weeleo is een oorspronkelijk dorp waar nauwelijks iets te merken is van westerse invloeden. Het dorp bestaat uit 10 bamboehuizen waar ongeveer 125 mensen wonen. Kinderen en vrouwen halen met emmers en jerrycans, die zij op hun hoofd, dragen water het dal.  De bewoners van Weeleo wassen zich ook in deze waterbron. Mannen en vrouwen gescheiden. Met de komst van het expeditieteam bood het dorp voor het eerst onderdak aan voor hen vreemde mensen. De laatste blanken die ooit in het dorp waren was het Nederlandse leger in 1918 onder commando van generaal Brenson. De dorpsbewoners bewaren nog altijd de kogel waarmee deze Nederlandse generaal de leider van het dorp, de voorvader van de huidige leider Rato Rambi, heeft neergeschoten.
Ik ben als oudste lid van het expeditieteam naamgenoot geworden van de huidige leider Rato Rambi. In het Sumbanees heet ik nu dus ook Rato Rambi, hetgeen zovveel betekent als leider Rambi. Een eretitel waardoor ik tijdens het verblijf in Weeleo met het respect dat daarbij hoort werd behandeld.

 

De huizen

De bewoners van Weelewo wonen in traditionele bamboehuizen met een dak van gras.
Het expeditie team verbleef in het huis van Rato Rambi.
Binnenshuis is het erg donker. In het centrum van het huis is een kookplaats waar op houtvuur wordt gekookt. Het huis wordt spaarzaam verlicht met kerosinelampjes. Aan de voorkant zijn twee deuropeningen die uitkomen op een  galerij. Het woongedeelte bevindt zich op de eerste verdieping. De begane grond is de plek waar de dieren van de bewoners zijn ondergebracht. De tweede verdieping wordt gebruikt voor opslag van voedsel en is tevens rookkanaal.

 

Onveilig wonen

Terugdenkend aan ons verblijf moet ik vaststellen dat we in een potentiële brandhaard hebben geleefd. De kerosine lampjes bestaan uit kleine flesjes gevuld met kerosine en een lont die brandt. De lampjes worden op allerlei plekjes, vaak zeer wankele, neergezet. Je moet er niet aandenken wat er gebeurt als zo’n lampje omvalt op de droge van palmbladeren gevlochten matten.  Voor het open kookvuur in het midden is een vuurplaats gemaakt van ongeveer één vierkante meter. De vuurplaats is opgebouwd uit een laag stenen, een laag zand nog een laag stenen en als toplaag nog een laag zand. Dat is op zich prima, alleen de droge brandbare omgeving daaromheen maakt het toch onveilig. De rook van het kookvuur en de walm van de kerosine lampjes vullen de woonruimte. Duidelijk is dat dit allemaal bij elkaar opgeteld leidt tot een ongezonde en onveilige omgeving.

 

Duurzame energie

Elektrische verlichting maakt het brandgevaar al een behoorlijk stuk minder en, niet te vergeten, ook een stuk minder ongezond omdat er geen kerosine walmen meer zijn. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor het kookvuur. Een biogasbrander levert geen ongezonde rook op, is beter te regelen en veroorzaakt ook geen gevaarlijke wegspringende vonken.
Duurzame, schone maar bovenal ook veilige energie kan een zegen zijn voor het dorp Weeleo. De bewoners hebben zelf de middelen en de mogelijkheden niet om een biogasinstallatie of een vorm van opwekken van electriciteit te realiseren. 
 


Reacties op dit artikel

 
Anneliesbetuwe
26-06-2012 om 19:32:05
Welkom thuis weer en leuk om het te lezen allemaal
 
Marlo28
27-06-2012 om 10:06:26
 
Marlo28
27-06-2012 om 10:08:48
Wat een mooie ervaringen allemaal. Ik ben benieuwd naar de verdere verslagen en beelden. Wordt er ook een boek over uitgegeven of is dat nog niet bekend?
 
Radio794
28-06-2012 om 13:01:25
Rienk - wat een ervaring en zo goed beschreven. Mail je voor een uitnodiging in Infomix op Radio 794 - 10 of 17 juli. Harrie
 

Plaats een reactie

 

Voor deze handeling dient u ingelogd te zijn.

Klik hier om in te loggen

 

Geplaatst op: 2012-06-28 15:08:02 - Laatst aangepast op: 2012-06-28 15:08:02

Laatst toegevoegd: