Nieuwe wereld
1 bericht • Pagina 1 van 1
Nieuwe wereld
Het was 25 december ergens in een jaar ver verwijderd van nu.
De onderlinge vrede tussen de continenten was inmiddels eindelijk getekend.
Oorlogen leken voorgoed uitgebannen te zijn en de verschillende religies onvoorwaardelijk geaccepteerd.
Vijf bemanningsleden, van elk continent een vertegenwoordiger, stonden op het punt aan boord te gaan van het ruimteschip Universum.
Zo was er Peter uit Europa, Yoko uit Azië, Kintia uit Afrika, Wilson uit Australië en David uit Amerika.
Jarenlange training was aan dit moment voorbij gegaan, maar nu was het uur u dan toch aangebroken.
Het principe van de lancering van een ruimteschip was al lang een nieuw stadium ingegaan en de gevolgen voor het milieu tot een minimum beperkt.
Zonder aandrijfraketten opstijgen naar verre bestemmingen was nu gewoonte geworden.
Daar gingen ze op weg naar een vastgesteld doel om te gaan “communiceren” met tot nu toe vrijwel onbekende levensvormen; vrijwel onbekend maar niet helemaal, omdat er contacten waren geweest richting aarde op initiatief van buitenaardse wezens.
De wetenschap stond op zijn kop op dat moment. De locatie van waaruit de signalen waren verzonden, was al lang bekend. Dat er zich echter vormen van een zeker leven zouden bevinden, was al lang uitgesloten en in de geschiedenisboeken opgenomen als een vaststaand feit.
Kinta was de gezagvoerder aan boord en zij zag er o.a op toe – voor zover nodig – dat de voorgeschreven protocollen strikt nageleefd werden.
Zo mochten de bemanningsleden slechts een uur per etmaal oraal met elkaar communiceren. De overige communicatie verliep volgens het principe van een ver ontwikkelde telepathie, waarbij gedachten naar gedeeltes van de onderlinge breinen werden getransporteerd.
Natuurlijk werd er gedurende de twee maanden durende reis onderling ook “gesproken” over de nog steeds normale zaken van het leven.
David begon regelmatig over de in zijn ogen achteraf bijna ridicule en genante vertoning, dat zijn continent vroeger de aarde scheen te willen overheersen. Yoko bood hem dan bij wijze van grap aan om de geworpen atoombommen terug te nemen. Zij lachte daarbij wel haar parelwitte tanden bloot. Wilson wist te melden dat zijn continent er gelukkig in was geslaagd de klimatologische omstandigheden te leren beheersen en dat met behulp van alle andere continenten. Peter hoorde alles, zoals meestal, met een glimlach aan en vertelde dat men er zich eindelijk van bewust geworden was in zijn continent, dat alle z.g. cultuur en oudheden niet alleen uit Europa afkomstig waren. Kintia vormde - in haar rol als gezagvoerder- de verbindende factor en vertelde aan allen dat het totale respect voor en de volledige acceptatie van haar continent volgens haar mede geleid hadden tot de betere wereld, althans de betere aarde.
Zo bewoog de Universum zich onder het toeziend oog van het uit alle continenten samengestelde vluchtleidingscentrum harmonieus richting eindbestemming van deze reis.
Na twee maanden volgde een geslaagde landing op de bodem van de andere planeet. De bemanning verliet het ruimteschip en trad de “bewoners” van deze betoverende planeet met nieuwsgierigheid, maar met alle respect tegemoet.
Een nieuwe fase in de geschiedenis was ingegaan.
We schrijven het jaar 2310 en de eerste bemande ruimtereis naar Venus was een feit geworden.
Alfie
De onderlinge vrede tussen de continenten was inmiddels eindelijk getekend.
Oorlogen leken voorgoed uitgebannen te zijn en de verschillende religies onvoorwaardelijk geaccepteerd.
Vijf bemanningsleden, van elk continent een vertegenwoordiger, stonden op het punt aan boord te gaan van het ruimteschip Universum.
Zo was er Peter uit Europa, Yoko uit Azië, Kintia uit Afrika, Wilson uit Australië en David uit Amerika.
Jarenlange training was aan dit moment voorbij gegaan, maar nu was het uur u dan toch aangebroken.
Het principe van de lancering van een ruimteschip was al lang een nieuw stadium ingegaan en de gevolgen voor het milieu tot een minimum beperkt.
Zonder aandrijfraketten opstijgen naar verre bestemmingen was nu gewoonte geworden.
Daar gingen ze op weg naar een vastgesteld doel om te gaan “communiceren” met tot nu toe vrijwel onbekende levensvormen; vrijwel onbekend maar niet helemaal, omdat er contacten waren geweest richting aarde op initiatief van buitenaardse wezens.
De wetenschap stond op zijn kop op dat moment. De locatie van waaruit de signalen waren verzonden, was al lang bekend. Dat er zich echter vormen van een zeker leven zouden bevinden, was al lang uitgesloten en in de geschiedenisboeken opgenomen als een vaststaand feit.
Kinta was de gezagvoerder aan boord en zij zag er o.a op toe – voor zover nodig – dat de voorgeschreven protocollen strikt nageleefd werden.
Zo mochten de bemanningsleden slechts een uur per etmaal oraal met elkaar communiceren. De overige communicatie verliep volgens het principe van een ver ontwikkelde telepathie, waarbij gedachten naar gedeeltes van de onderlinge breinen werden getransporteerd.
Natuurlijk werd er gedurende de twee maanden durende reis onderling ook “gesproken” over de nog steeds normale zaken van het leven.
David begon regelmatig over de in zijn ogen achteraf bijna ridicule en genante vertoning, dat zijn continent vroeger de aarde scheen te willen overheersen. Yoko bood hem dan bij wijze van grap aan om de geworpen atoombommen terug te nemen. Zij lachte daarbij wel haar parelwitte tanden bloot. Wilson wist te melden dat zijn continent er gelukkig in was geslaagd de klimatologische omstandigheden te leren beheersen en dat met behulp van alle andere continenten. Peter hoorde alles, zoals meestal, met een glimlach aan en vertelde dat men er zich eindelijk van bewust geworden was in zijn continent, dat alle z.g. cultuur en oudheden niet alleen uit Europa afkomstig waren. Kintia vormde - in haar rol als gezagvoerder- de verbindende factor en vertelde aan allen dat het totale respect voor en de volledige acceptatie van haar continent volgens haar mede geleid hadden tot de betere wereld, althans de betere aarde.
Zo bewoog de Universum zich onder het toeziend oog van het uit alle continenten samengestelde vluchtleidingscentrum harmonieus richting eindbestemming van deze reis.
Na twee maanden volgde een geslaagde landing op de bodem van de andere planeet. De bemanning verliet het ruimteschip en trad de “bewoners” van deze betoverende planeet met nieuwsgierigheid, maar met alle respect tegemoet.
Een nieuwe fase in de geschiedenis was ingegaan.
We schrijven het jaar 2310 en de eerste bemande ruimtereis naar Venus was een feit geworden.
Alfie
- Alfie
- Berichten: 64
- Geregistreerd op: 02-02-2010 6:23
1 bericht • Pagina 1 van 1
Keer terug naar Gedichten, spreuken en wijsheden
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten
Nieuwste berichten:
- Goede morgen, middag, (279)- Jajen is jarig! (2)
- De spreuk van de dag (264)
- Eigen foto (31)
- Efkes lachen (711)
- Blij... (1)
- "Al zeven" (3)
- Houden van (0)
- Toon (0)
- Antivirusscanner (10)
- Verdriet... (4)
- Mijn lieve zus (3)
- Spiritualiteit (202)
- geluk (3)
- Mijn militaire dienstt (1)
Forum mogelijk gemaakt door phpBB
