Spiritualiteit

[Rhea]

Rehabilitatie en Christusgeest (Deel1)

Wie denkt dat rehabilitatie - om welke reden dan ook - gevonden kan worden bij overheid of maatschappij, zal na een lange vruchteloze zoektocht, claims of rechtskundige hulp, niet het verlangde resultaat boeken.
En waarom niet? Omdat de mensheid het gebod om niet te oordelen naast zich neer heeft gelegd en denkt, dat de door mensen ingestelde normen en waarden effectief werken: ten opzichte van straf- of psychiatrische instellingen, van opnames in ziekenhuizen en van talloze vooroordelen, zowel van artsen als sociale hulpverleners.
Waar is dit op een dag fout gegaan? Kerkelijke instellingen zijn tekort geschoten in geestelijke hulp en sociale instanties missen dikwijls spirituele en echt liefdevolle hulp, zodat er een sfeer van hardheid en wetsvoorschriften ontstaat.
Daardoor verliest men uit het oog dat de in geestelijke nood verkerende persoon niet de juiste geestelijke hulp zal verkrijgen, om weer de zin van het leven te zien.
Rehabilitatie: mensen in eer en rechten herstellen - en dan wil ik het vooral over de eer en het zelfrespect hebben van psychiatrische en tijdelijk opgenomen patiënten - is in deze maatschappij, zeker bij de gewone mens, een kwestie van: 'Ik worstel en hoop erbovenop te komen.'
Dat geestelijk erbovenop komen is niet alleen een gevecht van de eigen gemoedstoestand, maar omdat een opname dikwijls begeleid wordt door medicijnen, en in mindere mate - soms helemaal niet - door echt spiritueel en meer op christelijke basis gefundeerde hulp, zal men het vaak toch zelf moeten doen.
Wordt vervolgd. De schrijfster Rhea

<img src="http://i33.tinypic.com/hsnncy.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

(auteursrechtelijk beschermd)

[Rhea]

Rehabilitatie en Christusgeest (Deel2)

Nu is voorkomen beter dan genezen. Wie in geestelijke nood beseft geen hulp bij mensen te kunnen vinden - of in het verleden daar geen baat bij had, omdat onze geest niet met medicijnen of door vrijwillige of gedwongen opname te helpen was - die kan bij God terecht.
Met andere woorden: God verlegt de grenzen van de door mensen ingestelde normen. Want het is de Heilige Geest, die onze verzuchtingen opvangt, en het is ons zoeken naar geestelijke hulp, waarvan God zegt:
'Zoekt en u zult vinden.' (Matt 7vers7, luc 11vers9)
Zeker is wel, dat de leefsituatie en een daarmee gepaard gaand ontbreken van een spirituele instelling - of een christelijke instelling - al of niet gebaseerd op geloof en Godsvertrouwen, mede verantwoordelijk is voor het ontstaan van geestelijke nood.
Verwaarlozing - vooral van het geestelijk welzijn van een kind - en de gevolgen van misbruik, geestelijke onmacht van ouders en opvoeders en het ontbreken van een liefdevolle, spirituele achtergrond, zijn verantwoordelijk voor het ontsporen van mensen; vooral op geestelijk gebied. Het is net als bij het doorlekken van een dijk, pas als de dijk breekt, merkt men dat deze al reeds lang aan het afbrokkelen was.
Een geestelijke inzinking - laten we het even zó benoemen - ontstaat niet van de ene dag op de andere. Een jarenlange, geestelijke druk, zal op een dag tot uiting komen in een afwijkend gedrag, criminaliteit en cuïcidale neigingen. De angst, dát iemand suïcidale neigingen heeft, doet menig slachtoffer de dupe worden van een verkeerde beoordeling.
Artsen en hulpverleners zijn niet altijd in staat te onderscheiden, of er sprake is van een diepere oorzaak, omdat meestal alleen de ouders, opvoeders en familieleden worden gehoord. Helaas is het onheil dan alreeds geschied; men neemt het zekere voor het onzekere, en laat de mens in geestelijke nood opnemen - al dan niet gedwongen. De gevolgen zijn voor de betrokkene rampzalig, omdat deze maatschappij geen of weinig op heeft met ex-psychiatrische patiënten - zowel vanuit ziekenhuisopnames of andere psychiatrische instellingen, als van gedetineerden die hun straf uitzaten. laten we oorzaak en gevolg maar achterwege laten, en ons gaan concentreren op het woord: rehabilitatie.

De schrijfster Rhea (wordt vervolgd)
(aut. recht.)

<img src="http://i36.tinypic.com/nl4v36.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[leo37]

RHEA,

Uiteraard lees ik je stukjes. Zelf ben ik op de school met de bijbel geweest maar helaas (?) voel ik me niet aangetrokken tot de kerk. Geloven doe ik wel maar vind al die poespas in vooral de katolieke kerk niet uit deze tijd. De Chinezen en de Incas hadden al lange tijd voor het cristendom hun goden. Waarom moeten wij hun gaan vertellen wat het ware geloof is?
Natuurlijk, mag van mij iedereen zijn eigen mening en geloof hebben.
Maar bij kost het moeite. Ik lees te veel andere dingen denk ik.
Maar vind vooral al die rituelen niet om aan te zien en dat heb ik sinds mijn militaire dienst waar ik deelnam aan humanistische bijeen komsten.
Maar er moet wel een God (Boedha etc.) bestaan.
Ik wordt er gek van als ik me er te diep in werk.

Groeten, Leo
P.s. je schrijft mooi

[Rhea]

Bedankt leo

Ik begrijp wat je bedoelt: door alle dogmatische handelingen is men kennis en geloof gaan vermengen met godsdienstige rituelen.
Daardoor moeten we eigenlijk weer opnieuw onze weg vinden.
Ik probeer een brug te slaan voor hen die 'afgehaakt' hebben, terwijl zij toch dat kostbare kleine pareltje van de Geestkracht bezitten en hier alleen maar van bewust hoeven te worden, om in te zien dat er meer is dan aangeleerde godsdienstige handelingen. Godsdienst wordt altijd verward met geloven, maar geloven is een bewustzijnsniveau van onze eigen ziel en van daaruit leven wij en handelen wij (en niet doormiddel van dogma of rituelen)

Groetjes van Rhea

<img src="http://i35.tinypic.com/wce43n.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[leo37]

RHEA,
Mijn opa hoorde ik eens zeggen, toen ik nog kind was: "Ik kan ook wel op het toilet met God praten daar heb ik de kerk niet voor nodig".
En hij was een zéér gelovig mens.
Waarom ontaard bijna overal het geloof in rituelen? Zelfs met menselijke offers. Ik heb me daar altijd aan geergerd.
Ik geloof niet dat er een goede God is die zulke offers vraagt.
Maar hier kunnen we dagen over bomen.



Groeten, Leo

[Rhea]

Leo wie denkt dat God in door mensenhanden gemaakte gebouwen woont,
heeft het bij het verkeerde eind. Want God is Geest en wat jou opa bedoelde is: wij moeten Hem ook zoeken in de Geest.
Veel gebruiken en inzettingen, rituelen en dogma's zijn door mensen in de
loop der eeuwen ingesteld, dat kwam ook omdat veel leiders de macht wilden behouden en zo werd alles institutioneel vastgelegd. Van den beginne is dat niet zo geweest.
Daardoor gaat men godsdienst en geloof zien als aan elkaar behorend.
Maar onze Geest behoord niet aan de aarde maar aan onze Vader in de hemel. Wie Hem wil eren op rituele wijze zal daar dan ook vrijblijvend in zijn, als het maar met echte en oprechte overtuiging gaat.
Met twijfel heeft dat allemaal geen zin. Ga 'binnenskamers' in jezelf en vindt daar wat je zoekt: de Heilige Geest, zodat wij onze bewustzijnsgroei kunnen bevorderen.
Bedankt voor je reactie Leo en een fijne dag nog Rhea
p.s mooie bloemen hoor Leo

<img src="http://i36.tinypic.com/24xoza0.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[Rhea]

Rehabilitatie en Christusgeest (Deel3)

Wat houdt rehabilitatie feitelijk in? Dat men als mens gerespecteerd wordt, ongeacht of men in het verleden - al dan niet terecht of onterecht - enige tijd uit de maatschappij is weggeweest. Maar, verwacht men dit respect van deze maatschappij, dan komt men dikwijls van een koude kermis thuis.
Dáárom wil ik u tonen, dat wij mensen geen of slechts een gedeeltelijk heil van een door oordeel en vooroordeel gebaseerde maatschappij kunnen verwachten.
En wat nu? Laten wij dit schrijnende probleem nu eens bezien vanuit de Christusgeest, zodat wij ons in eerste instantie niets meer aan zullen trekken van: 'wat dé mensen zeggen'.
De eerste stap, naar een geestelijk bevrijd mens, is het zich onthechten van vooroordelen, die deze maatschappij zo rijkelijk tentoonspreidt, en waardoor menig mens na een inzinking, opname of detentie, juist na alle ellende, nog eens dieper weg kan zinken: door onbegrip en vooroordeel.
Willen we zonder zich te storen aan 'wat mensen zeggen', en ons richten op een lichtere toekomst, dan komen we terecht bij een meer spirituele aanpak.

De schrijfster Rhea (Wordt vervolgd)

<img src="http://i37.tinypic.com/e5fecz.jpg" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[leo37]

RHEA,

Ik je verhaal tot nog toe helemaal gelezen en echt je kan het allemaal heel mooi vertellen.
Ik ben als kind zelf op de school met de bijbel geweest, ik zie het allemaal minder kerkelijk en lees ook wel boeken van de Hara Crisna
etc. welke ook heel mooi zijn.
Een groet van, Leo

[Rhea]

Bedankt Leo

We leven thans in de tijd van de Geest, een vorm van nieuwetijdsdenken. Geestkracht onstaat namelijk uit 'nieuwetijdsdenken', een proces van bewustwording, van onze goddelijke afkomst. En zal ons voeren via een loslaten van oude, vastgeroeste wetten, religies en rituelen, naar bewustzijnsgroei. Daarbij zal zelfkennis en het toenemen van onze aangeboren - maar nog niet ontwikkelde - geestkracht, meehelpen om tot een meer spiritueel leven te komen.

Fijn weekend nog Leo en alle forummers ook.

Groetjes van Rhea dag.

<img src="http://i33.tinypic.com/o6cnex.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[Rhea]

Rehabilitatie en Christusgeest (Deel4)

En dat houdt in, dat u het contact moet leggen met de Heilige Geest; want alléén dán, gaat er een nieuwe deur voor u open.
Het zal u omvormen tot een nieuw mens, want, God rehabiliteert en heeft een andere wijsheid dan die van maatschappij en mensheid.
Zijn werkwijze van rehabilitatie geeft een geheel ander beeld van de waarde die wij mensen hebben voor hen die in zielennood of beschadigd zijn; en voor hen die schade toebrachten in deze maatschappij.
Laten we eens een voorbeeld nemen aan de rehabilitatie van Paulus, die na Gods volk te hebben vervolgd, een dienaar werd in dienst van God. God raakte hem aan, toen hij op weg was, om opnieuw hard toe te slaan:
'Ik heb deze weg ten dode vervolgd door mannen en vrouwen in boeien te slaan en gevangen te zetten.' (Hand. 22vers4)
Hij vervolgde de mensen die Christus aanhingen en de Heilige Geest als de enige weg zagen die naar God Leidde. Tot op het moment dat God Zijn stem liet horen en Paulus zich in dienst stelde, om Gods wil te doen.
Nu was het niet zo dat allen hem meteen aanvaarden, maar God rehabiliteerde hem en het wonderlijke daaraan is, dat de mensen hem accepteerden.
Hoewel hij in het verleden veel kwaad deed, heeft hij na Gods stem te hebben gehoord, zijn leven een totaal andere wending gegeven.
Wie wacht op rehabilitatie van mens en maatschappij, zal nooit die genoegdoening kennen die Paulus ervoer, door zijn contact met God.
Deze maatschappij is hard en willen wij een nieuwe start maken, vooral als iemand onterecht schade heeft geleden, dan dienen we los te kunnen laten.
Want bitterheid en wrokgevoelens zijn blokkades van onze geest, en wanneer wij bidden: 'Vergeef onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren' (Matt 6vers12) dan is die vergeving een eerste vereiste, om schoonschip te maken met een verdrietig en ingrijpend gebeuren in het verleden. Leg vooroordeel en meningen van een nietsontziende maatschappij terzijde.

De schrijfster Rhea (Wordt vervolgd)

(aut.rechten)

<img src="http://i35.tinypic.com/b8waqw.jpg" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[leo37]

Maand van de spiritualiteit
De: TROUW (mailtrouw@Messagent.trouw.nl)
Agregar contacto
Enviado:miércoles, 15 de octubre de 2008 15:13:49
Responder a:noreply@trouw.nl






Openingsmanifestatie Maand van de Spiritualiteit 2008 Van 1 tot en met 30 november vindt voor de tweede keer de Maand van de Spiritualiteit plaats. Een initiatief van Dagblad Trouw, KRO en Uitgeverij Ten Have. Op 1 november start de maand met een feestelijke openingsmanifestatie in Museum Catharijneconvent en de Oud Katholieke St Gertrudis Kerk in Utrecht. Overdag is er een breed scala aan lezingen en workshops, ’s avonds een bijzonder muzikaal avondprogramma in de JacobiKerk te Utrecht. Een kleine selectie: Geert Kimpen spreekt over zijn nieuwe boek ‘de geheime wetten van Newton. Filosoof Coen Simon houdt een lezing ‘waarom we onszelf zoeken, maar niet vinden’ en Lisette Thooft geeft een workshop over de alchemie van de liefde. In Café Meer debatteren jonge denkers over religie. Gonnie Wingens geeft een lachmeditatie en Nahed Selim spreekt over ‘mijn betere ik’. Uitgebreide informatie over de activiteiten en voor het bestellen van kaarten ga naar www.maandvandespiritualiteit.nl. Schrijft u zich ook in voor de nieuwsbrief, dan ontvangen de eerste 25 inzenders 2 gratis kaarten voor het avondprogramma. Heeft u vragen, dan kunt u mailen via de website of contact opnemen met de KRO Servicelijn 0900 - 1304 (10ct per minuut).

[Rhea]

Aaardige link Leo Thanks

Fijne dag nog

[roos]

Want bitterheid en wrokgevoelens zijn blokkades van onze geest, en wanneer wij bidden: 'Vergeef onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren' (Matt 6vers12) dan is die vergeving een eerste vereiste, om schoonschip te maken met een verdrietig en ingrijpend gebeuren in het verleden.

Ik heb ooit een uitzending gezien van Ophra Winfrey over vergeving...het was zo duidelijk ( en ik ben christen) vergeven doe je voor jezelf, om door te kunnen gaan met je eigen leven, niet om een eventuele "dader" te helpen om verder te kunnen gaan met zijn of haar leven.
Als je vergeeft, dan beheerst die ander niet langer je leven, die verziekt je leven vanaf dat moment niet meer, vergeven is een vorm van jezelf bevrijden.
in kerkelijk kring wordt het nogal eens opgevat dat vergeven betekent dat je daarna dikke vrienden wordt...dus niet!

groet Roos

[Rhea]

Heel goed geformuleerd Roos.
Nee je kan geen vriendschap
na vergeving verlangen, want er
zijn gebeurtenissen in ons leven,
waar op den duur wel vergeving
voor gegeven kan worden, maar
vergeten is een ander verhaal.
Ik denk dat Christus' Zijn kruisiging
ook niet zal vergeten, ondanks dat Hij
iedereen vergaf.
En wat mensen meemaakten in de oorlog,
zullen zij nooit vergeten, want ondanks
vergeving zal de pijn blijven.

Fijne dag nog Roos en bedankt voor je reactie
Groetjes allemaal van Rhea dag.

<img src="http://i37.tinypic.com/rck0n4.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[Rhea]

Rehabilitatie en Christusgeest (Deel5)

Luister naar wat Gods stem u in zal geven, nadat u Hem in gebed of meditatie hebt gevraagd om u te helpen kennis en inzicht te geven, in een dagelijks terugkerend gebed.
Verwacht uw heil niet van mensen die ingehuurd zijn, om u professioneel te begeleiden, als deze geen geloofsbasis - daarmee bedoel ik niet een kerkelijke basis - heeft, waarop deze persoon zijn of haar hulp stoelt.
Overigens staan mensen die zich onheus of verkeerd beoordeeld voelen al erg sceptisch tegenover hulpverleners in de geestelijke gezonheidszorg.
Het woord zegt toch: geestelijke zorg, en dat is nu juist het punt waarop hulpverlening strandt.
Geestelijke hulp, gebaseerd op studie en niet onderbouwd door ervaring en zeker niet gesteund door een meer spirituele instelling, zal geen of weinig effect hebben op de geestesgesteldheid van de hulpzoekende.
Er staat geschreven: 'In uw binnenste is het te eng', "U moet ruimer worden.'(2 Kor.6vers12,13)
Wij zoeken graag, naar datgene waarvan we denken dat het bereikbaar of zichtbaar is, dus laten wij ons liever door aangeboden en beschikbare hulp 'begeleiden', alhoewel u zich kunt afvragen: 'is het daadwerkelijke hulp, of mag u uw verhaal doen en het misschien in en groep 'gooien?'
Wie daar dan ook geen baat bij had - ook al werd dit misschien onder dwang gedaan - zal zich kunnen afvragen:'ben ik iets bijzonders, of, waarom 'pakt' dat niet bij mij?'
Nu komen we op het punt uit waarop u beseft, dat de gehele entourage, de opname - vrijwillig of gedwongen; soms maakt u beide mee - de behandeling met medicijnen en afzondering, geen enkel resultaat boekte wat betreft uw geestelijk welzijn.
De verwerking van oorzaken uit het verleden, waarvan men geestelijk grote schade ondervond, worden geheel over het hoofd gezien.
Toch is er een lichtpuntje, juist voor deze mensen, die geestelijk tussen wal en schip terecht zijn gekomen, want onze geest is niet gebonden aan wat voor behandeling dan ook; en de rehabilitatie welke God zal bewerkstelligen, zal alleen door u als zoekende naar gerechtigheid - en vooral naar liefde en begrip - verkregen worden. Wij zijn samen op weg door niemandsland, en barmhartigheid en begrip, kunnen we vinden bij onze Bron.
Gods Geest vinden, en daardoor het los kunnen laten van het verleden, met alle ellende, eenzaamheid en verdriet, van bitterheid en wrok, en het nooit door mensen te rehabiliteren, aangedane leed, is de enige weg tot een gelukkiger leven, en een positieve houding tegenover het leven.

De schrijfster Rhea (Wordt vervolgd)

<img src="http://i37.tinypic.com/33e2xhu.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[leo37]

RHEA,
Helaas ben ik misschien te nuchter. Ik hang echt tussen de wal en het schip zoals jij dat beschijft. Geloven doe ik geloof ik wel maar ben dus niet erg praktiserend.
Toch geloof ik een goed mens te zijn.
Vriendelijke groeten, Leo

[Rhea]

Beste Leo
Zeer veel mensen hangen tussen de wal en het schip, zoals jij ook aangeeft, maar die uitdrukking geldt wat deze tekst betreft, voor mensen die zijn 'behandeld' of juist waarvan 'behandeling' (psychiatrisch gezien) zonder effect zijn gebleven.

Fijne dag nog en bedankt voor je reactie.

Rhea

[Rhea]

Leo

Nog even terugkomend op je reactie: 'praktiserend' is een verouderd begrip en heeft in het nieuwetijdsdenken een andere interpretatie gekregen namelijk: geestelijk praktiseren, mediteren en kennisvermeerdering, waardoor ons bewustzijnsniveau een stapje verder komt en dán is het ook niet meer een: 'tussen wal en het schip zitten'.
Hoe snel en op welke wijze wij onze bewustwording willen bevorderen is afhankelijk van onze eigen wil.
Soms kan daarbij opvoeding en levensloop een grote rol spelen. Mede daardoor is het van belang zich enigzins te onthechten van plichtmatige rituelen van vroeger en zich te richten op een nieuwe denkwijze.
Groetjes van Rhea

<img src="http://i38.tinypic.com/21mt0ld.gif" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">

[leo37]

RHEA,

Dat is exact wat bij mij speeld, ik zet me af tegen de rituelen in vooral de kerken.
In de mili moest men toendertijd naar de kerk. Toen kon men kiezen tudden protestands, katoliek of humanisties.
Ik koos dan voor de laatste wat meestal een boekbespreking was en aan het eind een simpel gebed voor de liefhebbers.
Groeten, Leo

[Rhea]

Rehabilitatie en Christusgeest (Deel 6)

Want het is wel duidelijk, dat ons streven en hopen op rehabilitatie en acceptatie, van onszelf moeten komen, omdat de machteloosheid van anderen - artsen, hulpverleners, familie en huisgenoten - de geestelijk lijdende mens niet kán of wil helpen.
Als men weer terug is naar het punt waar het misging, blijft er maar één mogelijkheid over en dat is het kunnen loslaten van de oorzaak en de gevolgen welke daaruit voortkwamen.
Laten we dan een nieuwe weg inslaan, de weg door niemandsland, maar mét God! Het is verwonderlijk, hoe Hij ons verdriet zal wegnemen, en ons zal plaatsen, dáár, waar wij het niet hebben verwacht.
Onze geest dient zich open te stellen voor een meer spirituele intuïtie, en het zoeken en streven naar kennis niet uit te stellen. Gaan we ervan uit, dat dit leven niet het enige leven zal zijn, maar dat ons huidige bestaan op aarde ons is gegeven om te leren, kennis op te doen en door het zoeken naar Gods Koninkrijk (diep in jezelf) met andere woorden de Heilige Geest - een vervolmaking te bewerkstelligen, dan is het mogelijk om afstand te doen van het verkrijgen van rehabilitatie door menselijk inmenging.
Open uw geest, voor Hem die u een onverwachte en nooit verwachte rehabilitatie zal geven. In de komende jaren wordt het u langzaam maar zeker duidelijk, dat zij die u kwaad deden, en ook voor hen die schade aan anderen veroorzaakten, dat dat slechts een fase van uw leven is.
Ook al was de impact zeer ingrijpend, het is slechts een deel van uw leven, maar wel een deel van wat uw leven ingrijpend zal veranderen. we kunnen niets terugdraaien, wel onze ervaringen gebruiken om een drastische wijziging in ons leven aan te brengen. Wij kunnen dan beamen:
'U hebt mij wegen ten leven doen kennen.' (Hand.2vers8)

Waren wij zóver gekomen, als ons leven door deze ervaring niet was veranderd, ook al was het een ellendige tijd, vol van eenzaamheid, pijn en verdriet?

De schrijfster Rhea (aut. recht.)

(Wordt vervolgd)

<img src="http://i35.tinypic.com/qyy7fd.jpg" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic">